เราไปถึงสนามกระบี่ก่อนกำหนดเวลาเล็กน้อย จึงมีเวลาเตร็ดเตร่เดินเล่นบริเวณลานกว้างของสนามบินที่ดูเหมือนกับยังสร้างไม่เสร็จดี  เพราะร้านรวงบริเวณทางเดินออก ยังเปิดไม่หมด  สักพัก  เราก็ได้พบกับ 2 คุณครูที่มีน้ำใจนั่งรถมารับเราถึงสนามบิน คือ ครูวาริน และครูยินดี  ซึ่งเป็นครูแกนนำในโครงการโรงเรียนพิทักษ์ภูมิอากาศ  พาเราไปเข้าที่พักที่โรงแรมแม่น้ำกระบี่  ที่ตั้งอยู่กลางเมืองกระบี่  ทำเลดีมากเพราะไม่ไกลจากแหล่งกิน แถมวิวยังดีมากเพราะอยู่ติดสวนสาธารณะของเมือง และคลองที่ต่อกับทะเล 

วันรุ่งขึ้น เราเดินทางจากที่พักไปถึงโรงเรียนในช่วงสายๆ  มีเด็กนักเรียนแกนนำในชมรมพิทักษ์ภูมิอากาศประมาณ 30 คนเห็นจะได้มานั่งรอเราอยู่ในห้องประชุมก่อนแล้ว ระหว่างที่กำลังทักทายกับ ผู้บริหารโรงเรียน คือ อาจารย์พนม  ไชยโรจน์อยู่นั้น เราสังเกตว่าทั้งอาจารย์ และคุณจาย่า  น่าจะเป็นแฝดคนละฝา เพราะเผอิญรูปร่างหน้าตามาละม้ายคล้ายกัน รวมถึงอายุอานามก็ไล่เลี่ยกัน

จากนั้น ได้เชิญคุณจาย่าขึ้นมาให้ข้อมูลเกี่ยวกับประเทศศรีลังกา เพื่อเป็นความรู้แก่เด็กและครู  ซึ่งได้รับความสนใจจากเด็กๆ อย่างมาก  โดยเฉพาะเรื่องภาษา ที่เด็กๆ ได้ขอร้องให้คุณจาย่า เขียนคำว่า ฉันรักเธอเป็นภาษาสิงหลให้ดูเป็นตัวอย่างด้วย 

ท้ายที่สุดของบทความนี้  อยากบอกว่า ชาวกระบี่  ช่างโชคดีจริงๆ  เพราะมีทรัพยากรธรรมชาติที่สามารถเป็นแหล่งท่องเที่ยวและแหล่งเรียนรู้มากมาย  แค่ช่วงที่เราไปยังได้ไปเรียนรู้ในหลายสถานที่  ซึ่งล้วนแล้วแต่น่าสนใจ และมีประโยชน์ในการศึกษาธรรมชาติวิทยาทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็น สุสานหอย, เส้นทางศึกษาธรรมชาติสังคมป่าพรุทุ่งเตียว-สระแก้ว-สระมรกต, สะพานท่องเที่ยวป่าชายเลนปากแม่น้ำกระบี่, น้ำตกร้อน, หาดนพรัตน์ธารา, อ่าวนาง  เป็นต้น 

…มนต์เสน่ห์ของกระบี่…มิใช่อยู่ที่มีสถานที่สวยงามเพียงอย่างเดียว  แต่เรายังพบว่าคนกระบี่ยังมีน้ำใจงาม  มีหอยแครงขนาดคิงไซส์  ตัวใหญ่มากๆ  หลงเหลือให้เราเราได้กิน  และมีสาหร่ายทะเลที่เราไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน  เอาไว้เป็นเครื่องเคียงกับน้ำพริกกุ้งเสียบได้อย่างเอร็ดอร่อยอีกด้วย  สมาชิกท่านใดอยากไปเยือนเหมือนเราบ้าง  ติดต่อไปที่ครูวาริน  โทร 0810801544  ได้เลยเจ้าค่ะ…